Annemin Gelinliği Yoktu
Bugün yazar Selim İleri´nin bir söyleşisi vardı.
Tarih: 6.9.2017 11:22:05
Leman GÖÇMEN

Bugün yazar Selim İleri´nin bir söyleşisi vardı. 

Sanıyorum uzun soluklu bir program… ‘Benim annem, benim babam´ adlı bir konuydu. Annesiyle kendisinin çocuklukta yaşadıklarını anlatıyordu; onlarca siyah beyaz fotoğraf, çocuklukta başlayarak gençliğine kadar, anne babasının evliliğinden devam ederek…
Anne babasıyla olan düğün resimlerine bakınca… her zaman ukte de demeyeceğim, bir yara olan annemin bir gelinlik giyemeden evlenmesinin hikayesini hatırladım. Bu annemin de babamın da kusuru değildi tabi.
Annemle babam ayrı ayrı yerlerdendi. Resmi nikahı olana kadar da annemin fotoğrafı çekilmemişti. Ancak yanlış anlaşılmasın, iki yıllık nişanlılıktan sonra düğün zamanı gelmiş, annem öksüz, babam dağda çete geziyor. Gelenek gereği dini nikahını evde yaptırmışlar, anneme kırmızı bir fistan giydirilmiş, kınası yakılmış, tahta arabayla Toprakkale´ye getirilmişti. Ve trene binmişler, devletin Hataylıları iskan ettiği Fevzipaşa´ya doğru yola çıkmışlar.
İki sene süren nişanlılıkta babam zaman zaman geldiğinde, anneannemden rica edermiş, ‘nişanlımı göreyim´ diye. Anneannem de, “Sen burada otur, Hüsne birazdan karşıdan geçer” dermiş. Anneciğim beliklerini örer, yolun karşısından geçermiş. Annem, “Ben de göz ucuyla bakardım” diye anlatırdı.
Fevzipaşa´ya geldikten sonra eve bir fotoğrafçı çağrılmış, nikah için fotoğraf çektirmişler. Bir de hatıra diye ilk birlikte çektirdikleri bir fotoğraf vardır. Şu anda o fotoğraf annemin son yıllarını yaşadığı evin, oğlum Tarık´ın evini süslüyor.
Annemi hep başında bir duvaklı resmiyle tahayyül etmiş, başında bir gelin duvağının olmasını özlemişimdir. Çünkü eski albümlere baktığımızda herkesin annesinin kabarık etekli gelinliklerini, babalarının siyah elbisesiyle çekilmiş resimlerini gördükçe üzülmüşümdür. Ama anneciğimizin bir gün şikayet ettiğini duymamışımdır.
Eskiden kızları isteme ve evlendirme yaşı 15-16´ydı. Annem her istedikleri zaman, “Ben köye gelin olmam, şehre gideceğim” dermiş. Takdiri ilahiye bakın ki, o yıllardan çok öncesinde annemin dayısı bir ticaret için Akarca Köyü´ne gelmiş. Çapkınlığıyla da meşhur bir adammış. Köyde bir gün kalmış. Evin kızına birlikte kaçmayı teklif etmiş. Kız da kabul edince ertesi gün atın arkasına atmış, evin 3.cü hanımı olarak köyüne getirmiş.
Babamın dağlarda gezdiğini bildiklerinden Ayşe´yi gittiği köyde sormasını istemişler. Babam da Osmaniye´ye giderken Ayar Köyü´nü sordurmuş, gitmiş. Kuzenler birbirlerine sarılmışlar, hal hatır sorulmuş, geri dönmek isteyip istemediğini yoklamış. Ayşe´nin rahatı yerindeydi. Ayşe de babamı sorgulamış, evlenmediğini öğrenince görümcesinin kızı olan annemi istetmeyi önermiş. Babam da olur deyince, hemen akşamı dayıyla konuşulmuş, iki öksüzü biraraya getirmek için anneanneyle görüşmüşler. Velhasıl hemen isteme yapılıyor. Nişanlanmışlar. Birbirlerinin sadece yüzünü görmüşler. Ertesi gün babam gitmiş. İki sene içinde arada bir gelmiş. “Hatay kurtulsun, o zaman evleniriz” dermiş. Fransız işgali bitince annem artık umutlanmaya başlamış, düğünümüz olacak diye. Anneanne çeyizleri hazırlanmış, düğün vakti gelmiş. Annemi de hazırlayıp, kendi aralarında bir kına yapmışlar. Annemle babam ardından trenle Fevzipaşa´ya gelmiş.
O zaman Tayfur Sökmen de Antep´teymiş. Referandumu, ilhak sürecini oradan yönetiyormuş. Babamla da beraber çalışırlar, zaman zaman babam Tayfur Sökmen´in yanına gider gelirmiş. Referandum zamanı babam Toprakkale´ye gelince, bizi köye geri bırakmış. Babam Toprakkale ile köy arasında gidip gelmiş bir dönem. 1938´e kadar benden sonra kardeşlerim Güner ile Güngör de doğmuş. 1938´de tekrar bir at arabasıyla ben henüz 5 yaşındayken bu sefer Osmaniye´ye indik. O zaman Payas hudut. Oradan kaçak olarak gece 3 çocukla annem babam Hatay´a giriş yapacaklar için gönderilen trenle geldik. Gözümü açtığımda Çay Mahallesi´ndeki şimdi oturduğumuz sokakta, dedemin evine indik.
Annem köyde büyümesine, taassuba rağmen aydın bir insandı. Babam da öyleydi. Her biri kendi işleriyle meşgul, biz çocuklarla fazla konuşulmazdı. Ama oğlum Eyüp, çok meraklıydı; Nergizlik´teki evde uzun yıllar saatlerce annemi dinlerdi.
Annemlerin evliliğinin 25. yılında Dimitri´den akordeonunu getirmesini rica etmiş, kardeşimle süslediğimiz evde, kız kardeşimin anneme diktiği elbiseyi giydirip bir güzel eğlendik. Bir ara babam da geldi. Hep beraber bir 25.gün kutlaması yaptık. O gün de hemen Foto Kabataş vardı, oraya gidip bir resim çektirmişlerdi. Gözlerindeki o ışıltı, yüzlerindeki ışıkla mutlu bir fotoğraftı. O da şimdi benim evimin duvarını süsler. Aradan o kadar zaman geçti, annemin o günkü mutluluğunu hiçbir zaman unutmadım. Taa kardeşimi 32 yaşında kaybettiğimiz güne kadar.
1958´de babamı kaybettik. Ama öncesinde oğlumun doğumuyla babam dünyanın en mutlu insanlarından biri oldu bir daha. Her akşam eve gelir, ‘ince parmaklıyı getirin´ der, dizinin dibine oğlumu oturturdu. ‘58´de ani bir kalp kriziyle babamı kaybettik.
Babamdan sonra annem 35 yıl daha yaşadı. Ama gözlerindeki hüznü hiç silemedim. Nur içinde yatsınlar.
Selim İleri´nin sohbetinden sonra bu yazıyı yazmayı kendime görev bildim.
Annemle babamla ilgili daha anlatacak çok şey var. Artısıyla eksisiyle bu yazıyı hazırlarken etkisinde kalarak ben de çok duygulandım.
Hoşçakalın diyorum.

Anahtar Kelimeler: Annemin, Gelinliği, Yoktu
Yazarın Diğer Yazıları
Angus Cezası (03 Ekim 2018 - Çarşamba)
30 Ağustos (05 Eylül 2018 - Çarşamba)
Apostoli Zirek (29 Ağustos 2018 - Çarşamba)
Yenişehir Mahallesi (25 Temmuz 2018 - Çarşamba)
Çomça gelin ne ister? (18 Temmuz 2018 - Çarşamba)
BİR HAYAT ÖYKÜSÜ-II (11 Temmuz 2018 - Çarşamba)
BİR HAYAT ÖYKÜSÜ-I (04 Temmuz 2018 - Çarşamba)
Balkonumdaki Mor Marullarım (14 Haziran 2018 - Perşembe)
Atamız ve Fenerbahçe (30 Mayıs 2018 - Çarşamba)
1 Mayıs (16 Mayıs 2018 - Çarşamba)
Geldi 23 nisan (25 Nisan 2018 - Çarşamba)
Halkevlerimiz (11 Nisan 2018 - Çarşamba)
Anneme Hasretlerimle (04 Nisan 2018 - Çarşamba)
BİRAZ DA SAĞLIK (20 Mart 2018 - Salı)
Sevgili okurlarım (27 Şubat 2018 - Salı)
Hastanede 3 Gün (20 Şubat 2018 - Salı)
Zerrin Özer Sen Çok Yaşa (23 Ocak 2018 - Salı)
Meşk-i Muhabbet (03 Ocak 2018 - Çarşamba)
Meşk-i Muhabbet (03 Ocak 2018 - Çarşamba)
Anılara Değer Vermek (13 Aralık 2017 - Çarşamba)
Bulvar Taksi Durağı Yandı (06 Aralık 2017 - Çarşamba)
Kaybettiğimiz Bir Değer Fahrettin Saraç (29 Kasım 2017 - Çarşamba)
10 Kasım´ın ardından (22 Kasım 2017 - Çarşamba)
Serhat´a hasret (08 Kasım 2017 - Çarşamba)
SEVGİLİ CUMHURİYETİM (01 Kasım 2017 - Çarşamba)
Samanın Hikayesi (25 Ekim 2017 - Çarşamba)
Benim Hayatım Bir Roman (18 Ekim 2017 - Çarşamba)
Akşamın safası (13 Eylül 2017 - Çarşamba)
Zafer Haftası (30 Ağustos 2017 - Çarşamba)
Günaydın güllerim (30 Ağustos 2017 - Çarşamba)
Mahallemin bakkalı kepenk kapatıyor (16 Ağustos 2017 - Çarşamba)
Yazıp Çizme Sevdası (09 Ağustos 2017 - Çarşamba)
Artık Arsuz´u kıskanmayacağım (02 Ağustos 2017 - Çarşamba)
Otobüs Yolculuklarını Özledim (26 Temmuz 2017 - Çarşamba)
Karpuz mevsimi (12 Temmuz 2017 - Çarşamba)
Pazardaki ucuzluk (05 Temmuz 2017 - Çarşamba)
Kayısı senesi (21 Haziran 2017 - Çarşamba)
Zeytin bizim baş tacımızdır (14 Haziran 2017 - Çarşamba)
Cerrah Selver (31 Mayıs 2017 - Çarşamba)
Anneler Günü (17 Mayıs 2017 - Çarşamba)
Referandumun ardından (10 Mayıs 2017 - Çarşamba)
Sayfa:
Başlangıç Tarihi
Bitiş Tarihi