Artık Arsuz´u kıskanmayacağım
Arsuz´u ilk gördüğümde 12-13 yaşlarındaydım.
Tarih: 2.8.2017 12:12:33
Leman GÖÇMEN

 

Arsuz´u ilk gördüğümde 12-13 yaşlarındaydım.
Babamın halasının oğlu Tevfik Dinçer, Ermenek´ten oraya PTT Müdürü olarak atanmış ve aile büyüklerimiz de, “Oraya yüzbaşı olarak gidip orada evlenen, çocukları da olan bir akrabamız var. Onu mutlaka bul” diye Tevfik amcamı tembihlemişler. Ve bir gün araya sora babamı bulmuşlardı. İki akraba çocuğu hemen kaynaşmışlardı.
O zaman Arsuz nahiyeydi. Şimdiki adıyla bucak.
Onlar memur olduklarından sık sık hafta sonları gelirler, bizde misafir olurlardı. Bizi de hep davet ederlerdi. Ancak babamın gazino gibi lokanta gibi gece de çalışılan işyerleri olduğundan bizler gidemezdik.
Tevfik amcamı hepimiz çok sevmiştik. Öz amcamız olmadığından da ona amca diye sarılmıştık. Babama benzeyen, yumuşak huylu, hoş bir insandı. Ben de ilkokulu bitirmiş, ‘boyu uzadı´ diye de beni ortaokula göndermemişlerdi. Dikiş nakış öğrenmem için babacığım bana dikiş makinası almıştı. Nazlı yengem, çocuksuz bir hanımdı. Bir gün, “Siz gelemiyorsunuz, bari Leman´ı götürelim” deyince annemle babam münasip bulmuşlardı. Elime bir kaç parça kıyafet verip beni Arsuz´a göndermişlerdi.
Gele gele PTT yazısını gördük. Kozma Sayek orayı postaneye hibe etmiş. Üstü de lojman olarak tahsis edilmiş. Orta büyüklükte, ahşap, sevimli bir yerdi. Deniz hemen yakın. O gün yukarıya çıktık. Ertesi sabah hemen inip, doğru denize gittim. Çıplak ayaklarla deniz kenarında dakikalarca gezdim. Nazlı yengem, ‘hadi kızım gel artık, kahvaltı yapacağız´ demişti.
Arsuz, o zaman şimdikiyle mukayese kabul edemeyecek, küçücük, ortasından dere akan bir köydü. Ama insanlar, birbiriyle çok iyi kaynaşmış. Oraya da bir devlet memuru gelmiş diye de hemen her gün ellerinde hediyelerle amcamları ziyarete geliyorlardı.
Biz de İskenderun´a gelmiştik köyden, ama öyle bir kaynaşmayı orada görmemiştim.
Bir hafta kadar kaldım. Doya doya denizle içiçe oldum. Çok mutlu olmuştum.
Yıllar yılları kovaladı, amcamlar oradan Reyhanlı´ya tayin oldular. Ancak ben Sayek ailesiyle yeniden, Sayın Tevfik Sayek´le Mete Aslan´ın belediye seçim çalışmalarında tanışmıştım. Yanılmıyorsam mimar mühendistir kendileri. Benim de her belediye başkanından rica ettiğim bir şey olurdu; Çay Mahallesi´nin imarı. Bildiğim kadarıyla imar işleri de Tevfik Bey´e havale edilmişti. “Tevfik Bey, Çay Mahallesi için ne düşünüyorsunuz?” deyince, “İmar programınızda Çay Mahallesinin imarı mutlak surette var” demişti.
Nitekim öyle oldu. Çay Mahallesi´nin harap evlerinin yıkılacağı haberini aldık. Orada bir çıban başı gibi bir mezbahane vardı. Onu da hemen oradan kaldırdılar. Ve bildiğiniz gibi caddenin önce Tayfur Sökmen sonra Mete Aslan olan bölümü şimdi çok mamur oldu. Ama ne yazık ki, Tevfik Bey´in bu kadar güzel çalışmaları hakkettiği değeri bulmadı. Ama ben dahil emeklerini hiçbir zaman unutmuyorum. Nice başarılara imza atmasını diliyorum.
Şimdi gelmek istediğim nokta İskender Sayek ve Fusun Sayek; Füsun Sayek´in anısına yapılan etkinlikler. Ankara´da yaşadığım 5 yıl içinde orada, görev başındaydılar. Her ikisiyle de tanışmak kısmet olmadı. Oğlum da Hacettepe´de spor bölümünde hocaydı. Ondan rica etmiştim, ‘selamlarımı ilet İskender Bey´e´ demiştim. Bir gün gitmiş, tanışmış. Çok iyi karşılanmış. “Bir sıkıntın olursa beklerim delikanlı” demiş. “Bir hemşeri, ilk defa çok candan bir hemşeri bulduğuma çok sevindim” demişti oğlum.
Baştan artık Arsuz´u kıskanmayacağım demiştim. Çünkü, Sayekler´in oraya yaptıkları yatırımların bir kısmını hepimiz biliyoruz. Füsun Sayek hanımefendi nurlar içinde yatsın, anılmaya değer bir insandı. Şimdi arkasından çeşitli etkinliklerle her yıl anılıyor ve bu Arsuz´a çok şeyler kazandırıyor.
İskenderun´a ne yazık ki böyle bir sahip hiç çıkmadı. Festivallerde bir kaç yıl ben de gönüllü olarak çalıştım. Ne kadar mücadele ettiksek, kalıcı bir şey yapamadık. Bu yıl da değil festival yapmak, askerin girişini bile düğün bayram gibi kutlarken bir çelenk koymakla savuşturduk. İlk yıllarda İskenderun´un suları, kirli mikroplu diye raporlar alınmıştı. Denizin, plajların Arsuz´a doğru taşındığını, oranın bir plaj şehri olma yolunda olduğunu o günlerde anlamıştık.
33 kilometreyi ben şahsen göze alamadım. oradan bir evde kısmet olmadı.
Ancak geriye dönersek 1968 yılında CHP´nin bir ara seçimi kazanması vardır. Ali Dingiltepe Belediye Başkanı olmuştu. O seçimde babamın büyük arzusuydu, ‘belediye başkanlığında mutlaka bizden biri olsun´ istemişti. Ali Dingiltepe´yle uzaktan akrabalığımız vardı. Çok güzel bir seçim kampanyasıyla seçimi kazanmıştı CHP. Seçim çalışmalarımız esnasında “Ali abi, sizden bir ricam olabilir mi?” demiştim. ‘Tabi´ demişti. “İskenderun´da halkın girebileceği bir plaj yok. ama askeriyenin var. Deniz kirliyse onlara da kirli bize de” demiştim.
“Söz , seçimi kazanalım, ben de İskenderun sahiline bir plaj yapacağım” dedi. Askeri plajın bitişiğine, sahil evlerin karşısına bir plaj yapıldı. Ben çok mutluydum.
Uzun sürmese de onunla çok mutlu olmuştum.
Neticede kapandı. Artık İskenderun bir plajı yok.
Füsun Sayek etkinliklerine başarılar diliyorum. Kısmet olursa ben de bulunmak istiyorum. Gelmesem de, görmesem de Arsuz´u seviyorum.
Hoşçakalın.

Anahtar Kelimeler: Artık, Arsuz, kıskanmayacağım
Yazarın Diğer Yazıları
Yenişehir Mahallesi (25 Temmuz 2018 - Çarşamba)
Çomça gelin ne ister? (18 Temmuz 2018 - Çarşamba)
BİR HAYAT ÖYKÜSÜ-II (11 Temmuz 2018 - Çarşamba)
BİR HAYAT ÖYKÜSÜ-I (04 Temmuz 2018 - Çarşamba)
Balkonumdaki Mor Marullarım (14 Haziran 2018 - Perşembe)
Atamız ve Fenerbahçe (30 Mayıs 2018 - Çarşamba)
1 Mayıs (16 Mayıs 2018 - Çarşamba)
Geldi 23 nisan (25 Nisan 2018 - Çarşamba)
Halkevlerimiz (11 Nisan 2018 - Çarşamba)
Anneme Hasretlerimle (04 Nisan 2018 - Çarşamba)
BİRAZ DA SAĞLIK (20 Mart 2018 - Salı)
Sevgili okurlarım (27 Şubat 2018 - Salı)
Hastanede 3 Gün (20 Şubat 2018 - Salı)
Zerrin Özer Sen Çok Yaşa (23 Ocak 2018 - Salı)
Meşk-i Muhabbet (03 Ocak 2018 - Çarşamba)
Meşk-i Muhabbet (03 Ocak 2018 - Çarşamba)
Anılara Değer Vermek (13 Aralık 2017 - Çarşamba)
Bulvar Taksi Durağı Yandı (06 Aralık 2017 - Çarşamba)
Kaybettiğimiz Bir Değer Fahrettin Saraç (29 Kasım 2017 - Çarşamba)
10 Kasım´ın ardından (22 Kasım 2017 - Çarşamba)
Serhat´a hasret (08 Kasım 2017 - Çarşamba)
SEVGİLİ CUMHURİYETİM (01 Kasım 2017 - Çarşamba)
Samanın Hikayesi (25 Ekim 2017 - Çarşamba)
Benim Hayatım Bir Roman (18 Ekim 2017 - Çarşamba)
Akşamın safası (13 Eylül 2017 - Çarşamba)
Annemin Gelinliği Yoktu (06 Eylül 2017 - Çarşamba)
Zafer Haftası (30 Ağustos 2017 - Çarşamba)
Günaydın güllerim (30 Ağustos 2017 - Çarşamba)
Mahallemin bakkalı kepenk kapatıyor (16 Ağustos 2017 - Çarşamba)
Yazıp Çizme Sevdası (09 Ağustos 2017 - Çarşamba)
Otobüs Yolculuklarını Özledim (26 Temmuz 2017 - Çarşamba)
Karpuz mevsimi (12 Temmuz 2017 - Çarşamba)
Pazardaki ucuzluk (05 Temmuz 2017 - Çarşamba)
Kayısı senesi (21 Haziran 2017 - Çarşamba)
Zeytin bizim baş tacımızdır (14 Haziran 2017 - Çarşamba)
Cerrah Selver (31 Mayıs 2017 - Çarşamba)
Anneler Günü (17 Mayıs 2017 - Çarşamba)
Referandumun ardından (10 Mayıs 2017 - Çarşamba)
Sayfa:
Başlangıç Tarihi
Bitiş Tarihi