Meşk-i Muhabbet
Bu Türk Halk Müziği´nden örnekler veren bir programın ismi.
Tarih: 3.1.2018 10:43:48
Leman GÖÇMEN

Bu Türk Halk Müziği´nden örnekler veren bir programın ismi. Programın yapımcısı da, 80´li yıllarda TRT´nin 60´lı yıllardan sonra yapılan katı kurallı zorlu sınavını aşarak Türkiye´mize kazandırılan Mehmet Seske´dir.

TRT Müziği, sürekli takip ederim. Dün akşam da vardı. 6 kişilik birbirinden güzel erkek sanatçının oluşturduğu bir gruptu. Ben aslında Türk Sanat Müziği´ni daha çok severim zannederdim. Fakat yıllar geçtikçe… ‘Müzik bir kültür (bütündür) ayırım olmaz´ diye bir de güzel bir deyimimiz vardır. Hemen hemen haftanın en az 2-3 günü bu programlar var. Ama bugün Mehmet Seske´nin programından ve yakinen bildiğim hayat hikayesinden çok etkilendiğim için onu yazmaya ve iyi dileklerimi sunmayı bir borç bildim.

Çok genç yaşlarımdan itibaren müziğimize hizmet verenleri telefonlarımızın olmadığı zaman bile mektuplarımla hep taltif etmişimdir. Pek çok sanatçımızla, radyoeviyle mektuplarımla şikayetlerimi, beğenilerimi iletmişimdir. Albümler dolusu Zeki Müren dahil imzalı fotoğraf koleksiyonum vardı. Ne yazık ki ben çok yanlış bir öfkeyle bunları imha ettim. Sonradan çok pişman olmuştum ama, iş işten geçmişti.

O dönemleri hatırlayanlar iyi bilir; Türk Müziği´miz adeta bir üvey evlat muamelesi görürdü. Atatürk, Türk Halk Müziği´ni Anadolu´dan derleyip toparlayıp, Anadolu´ya yayılmasını sağlaması için Muzaffer Sarısözen gibi bir müzik ustasını görevlendirmişti. O da kendine düşeni hakkıyla yapmış, şu anda isimlerini bile hatırlayamayacağım yüzlerce ozanı ve güzel sesleri o zamanki adıyla Ankara Radyosu´na toplamış ve hakkıyla Türkiye´ye yayılmasına çok hizmet vermişti.

Dünkü programda Mehmet Seske, “Büyük ustamız Muzaffer Sarısözen´in derlemiş olduğu bir türküyü okuyacağım” deyince benim o anda gönül tellerim adeta sızladı. Onlar okudu, ben de 40´lı yıllara yeniden döndüm.

Biz, beş kardeştik. Ekseri bu türkü programları yemek vaktimize rastlardı. Anneciğim sobamızın yanı başına ayaklı soframızı koyar, üzerinde yemek yerdik. “Sayın dinleyiciler, şimdi sizlere bir oyun havayı söyleyeceğiz. Halay çekmeye hazır mısınız” derdi. Biz de en büyüğü ben -12-13 yaşlarımdaydım. Köy kökenli olduğumuzdan da bu anonsu emir sayar hemen ayağa kalkar, elele tutuşur, halay çekmeye başlardık. Onun “Sayın dinleyicilerim, sizleri görür gibi oluyorum” dediği bile çok hoşumuza gider, bizi görüyor zannederdik. Annem, karşımızda hem tebessüm eder, hem de “günahtır, sofradan kalkılmaz” derdi. Dili öyle derdi ama hem el çırpar, hem de gözlerinden neşe saçardı. Halay biter, biz yemeğimize devam ederdik. Böylece dinleyerek öğrendiğim pek çok türkü vardır. Hatta, bir de türkü öğretme günü vardı. İlk öğrendiğim o türkünün sözleri hala hafızama kazınmış gibidir:

Çaya indim taşı yok
Yüzük buldum kaşı yok
Havada bir kuş gördüm
Benim gibi eşi yok

Programın sonunda - sağolsun teknoloji- internetten Mehmet Seske´nin telefonuna ulaştım. Bulduğum telefonu hemen aradım. Telefonu Engin Geliç açtı: “Buyrun, ben Mehmet Seske´nin menejeriyim. Aynı zamanda yeğeniyim. Şu anda Adıyaman´da. Çünkü Mehmet Seske Adıyamanlı´dır. 2-3 güne gelecek. Mesajınızı ulaştırırım” dedi. O da çok şükür hocasının yolunda, derlemeleri yapmak için sık sık Anadolu´yu dolaştığını biliyorum.

Ankara´da yaşadığım 5 yıl içinde sık sık Radyoevi´ne de giderdim. Mehmet Seske, yüksek terbiyeli ve tevazusu yerinde bir sanatçımızdır. Ziyarete gittiğim bir gün, beni kapıda görünce koşarak geldi. Elimi öperek, “Ne güzel bizleri sormaya gelmişsiniz” dedi. Bu benim için her zaman minnetle ve sevgiyle anılacak bir anıdır.

Mehmet Seske ve ekibini kutluyorum. Bir 5 Temmuz Festivali´nde de gelmişti. O zaman da görüşmüştük. İskenderun Musiki Derneği olarak bizler, bir konser vermek üzere ekibimizle oradaydık. Onlar da Ankara Radyoevi´ni temsilen gelmişlerdi.

Bütün bunları toparlayarak,  onun sanatçılığına ve kişiliğine hayranım. Çukurova Radyosu müdürüyken Ankara´ya tayin olan Nihat Kale ve spiker Şule Yalçın´a, emekli olsalar bile çok selamlar gönderiyorum. Onları da burada, yayla evimde ağırlamış, misafir etmiştim.

Yaşadığım bu güzel günleri, sevdiğim bütün sanatçılarımızı kal-u belaya kadar sağlıklı, mutlu bir yaşam içinde olmalarını diliyorum. Bu yazı çok daha uzun olacaktı. Ancak, biraz kış rahatsızlıkları geçiriyoruz. Bu günlük bu kadar olsun. Başka musiki sohbetlerinde buluşmak dileğiyle.

Hoşçakalın.

Yazarın Diğer Yazıları
Balkonumdaki Mor Marullarım (14 Haziran 2018 - Perşembe)
Atamız ve Fenerbahçe (30 Mayıs 2018 - Çarşamba)
1 Mayıs (16 Mayıs 2018 - Çarşamba)
Geldi 23 nisan (25 Nisan 2018 - Çarşamba)
Halkevlerimiz (11 Nisan 2018 - Çarşamba)
Anneme Hasretlerimle (04 Nisan 2018 - Çarşamba)
BİRAZ DA SAĞLIK (20 Mart 2018 - Salı)
Sevgili okurlarım (27 Şubat 2018 - Salı)
Hastanede 3 Gün (20 Şubat 2018 - Salı)
Zerrin Özer Sen Çok Yaşa (23 Ocak 2018 - Salı)
Meşk-i Muhabbet (03 Ocak 2018 - Çarşamba)
Anılara Değer Vermek (13 Aralık 2017 - Çarşamba)
Bulvar Taksi Durağı Yandı (06 Aralık 2017 - Çarşamba)
Kaybettiğimiz Bir Değer Fahrettin Saraç (29 Kasım 2017 - Çarşamba)
10 Kasım´ın ardından (22 Kasım 2017 - Çarşamba)
Serhat´a hasret (08 Kasım 2017 - Çarşamba)
SEVGİLİ CUMHURİYETİM (01 Kasım 2017 - Çarşamba)
Samanın Hikayesi (25 Ekim 2017 - Çarşamba)
Benim Hayatım Bir Roman (18 Ekim 2017 - Çarşamba)
Akşamın safası (13 Eylül 2017 - Çarşamba)
Annemin Gelinliği Yoktu (06 Eylül 2017 - Çarşamba)
Zafer Haftası (30 Ağustos 2017 - Çarşamba)
Günaydın güllerim (30 Ağustos 2017 - Çarşamba)
Mahallemin bakkalı kepenk kapatıyor (16 Ağustos 2017 - Çarşamba)
Yazıp Çizme Sevdası (09 Ağustos 2017 - Çarşamba)
Artık Arsuz´u kıskanmayacağım (02 Ağustos 2017 - Çarşamba)
Otobüs Yolculuklarını Özledim (26 Temmuz 2017 - Çarşamba)
Karpuz mevsimi (12 Temmuz 2017 - Çarşamba)
Pazardaki ucuzluk (05 Temmuz 2017 - Çarşamba)
Kayısı senesi (21 Haziran 2017 - Çarşamba)
Zeytin bizim baş tacımızdır (14 Haziran 2017 - Çarşamba)
Cerrah Selver (31 Mayıs 2017 - Çarşamba)
Anneler Günü (17 Mayıs 2017 - Çarşamba)
Referandumun ardından (10 Mayıs 2017 - Çarşamba)
Sayfa:
Başlangıç Tarihi
Bitiş Tarihi